Κεραμική – Αγγειοπλαστική: Από το χθες στο σήμερα…

Μια τέχνη με διαχρονικότητα που δεν έπαψε ποτέ να ασκείται έως σήμερα

Μια τέχνη με διαχρονικότητα που δεν έπαψε ποτέ να ασκείται έως σήμερα

Μια πρωτόγονη τέχνη συνυφασμένη με την πολιτισμική εξέλιξη του ανθρώπου. Μια τέχνη που έρχεται από τα βάθη των αιώνων και που είναι δύσκολο να προσδιορίσει κανείς την ηλικία της.

Με νερό και το πιο απλό και ταπεινό υλικό το χώμα, ο προϊστορικός άνθρωπος έφτιαξε τον πηλό, μια αργιλική εύπλαστη μάζα και κατασκεύασε αντικείμενα χρηστικά για τις καθημερινές του ανάγκες. Κάπως έτσι εμπνεύστηκε και τα πλιθιά – τα πρώτα ωμά τούβλα- για να χτίσει το πρώτο του σπίτι.

Η ανακάλυψη της φωτιάς έδωσε άλλη διάσταση στον πηλό και άνοιξε νέους ορίζοντες σε αυτή την τέχνη. Το ψήσιμο των αντικειμένων μέσα στο καμίνι τα έκανε πλέον σταθερά, αμετάβλητα και υδατοστεγή. Με κατασκευές χειροποίητες με ένα απλό πλάσιμο, με την τεχνική του μακαρονιού, με άνοιγμα φύλου αλλά και με τον τροχό, υπηρέτησε τον άνθρωπο σε κάθε εποχή. Ικανοποίησε τις ανάγκες του με σκεύη χρηστικά, τελετουργικά, αποθηκευτικά αλλά και διακοσμητικά συνδυασμένα πολλές φορές και με άλλες μορφές τέχνης όπως η ζωγραφική και η χαρακτική.

Τα πρώτα κεραμικά ευρήματα ανακαλύπτονται στην Κρήτη το 7000 π.Χ. και τα πρώτα πήλινα αγγεία της Νεολιθικής περιόδου το 6000 π.Χ.

Η αγγειοπλαστική που είναι κομμάτι της κεραμικής τέχνης, ακμάζει στην Κρήτη τα πρώτα Μινωικά χρόνια (3000-2100 π.Χ.) και κορυφώνεται στα μέσα Μινωικά (2100-1580 π.Χ.).

Θεωρείται παραδοσιακή τέχνη και αφορά κυρίως φόρμες που διαμορφώνονται πάνω στον τροχό κεραμικής. Τα μεγέθη και τα σχήματα είναι πάντα ανάλογα με τη χρήση του αντικειμένου. Μεγάλες φόρμες, όπως πιθάρια για τη μεταφορά κρασιού-λαδιού-νερού, μικρότερες φόρμες όπως κανάτες-κύπελα γάστρες, και ακόμη μικρότερες για έλαια και αλοιφές .

Ακολουθώντας τον χάρτη ιστορίας της κεραμικής τέχνης μέσα από τις καταγραφές των αρχαιολογικών ευρημάτων αναγνωρίζουμε και τον πολιτισμό της κάθε εποχής.

Συλλέγουμε άπειρες πληροφορίες για την κοινωνική και πολιτική ζωή των ανθρώπων μελετώντας αγγεία και αντικείμενα της Μινωικής Κρήτης, των Κορινθιακών μελανόμορφων και των Αττικών ερυθρόμορφων.

Τα πρώτα κουτάλια, πιάτα, λεκάνες, κατσαρόλες, στάμνες και κεραμίδια υποδέχονται τα πιθάρια, τους αμφορείς και τους κρατήρες και αυτά με τη σειρά τους τα σύγχρονα αντικείμενα υψηλής αισθητικής όπως επιτοίχιες, επιτραπέζιες και επιδαπέδιες συνθέσεις.

Η κεραμική είναι μια τέχνη με διαχρονικότητα που δεν έπαψε ποτέ να ασκείται έως σήμερα.

Το μελανό υάλωμα των Αττικών αγγείων που δεν μπόρεσε ποτέ και κανείς να μιμηθεί, προκάλεσε το ενδιαφέρον της NASA ως ένα σύγχρονο νανοϋλικό με ιδιαίτερες χημικές και μηχανικές ιδιότητες. Με επιδοτούμενες μελέτες αναζητά την σύστασή του για να βελτιώσει την ανθεκτικότητα των κεραμικών που χρησιμοποιεί για τη μόνωση των διαστημοπλοίων της .

Οι νέες τεχνικές και η υψηλή τεχνογνωσία τη φέρνουν να κατέχει υψηλή θέση στις παγκόσμιες εκθέσεις και φεστιβάλ των εικαστικών πλαστικών τεχνών και μέσα από τη σύγχρονη ματιά, το προσωπικό ύφος και το ταλέντο των νέων δημιουργών αποκτά μία νέα δυναμική.

Παναγιώτης Αχλατλής