Θέσπις: Ο πρώτος ηθοποιός που υπήρξε ποτέ στην αρχαία Ελλάδα

Όλοι μας αγαπάνε το σινεμά και το θέατρο, όπου παρακολουθούμε τους αγαπημένους μας καλλιτέχνες, όμως έχετε αναρωτηθεί ποτέ ποιος ήταν ο πρώτος ηθοποιός που υπήρξε ποτέ;

Σύμφωνα με τα γνωστά στοιχεία, ο Θέσπις θεωρείται ο πρώτος ηθοποιός και ο πατέρας της δραματικής τέχνης και του θεάτρου.

Καταγόταν από τον αττικό δήμο της Ικαρίας (σημερινό Διόνυσο), σύμφωνα με το Πάριο Χρονικό και το λεξικό Σούδα, και ήταν σύγχρονος του Σόλωνα και του Πεισιστράτου. Υπήρξε ο πρώτος που δίδαξε δράμα και πήρε το πρώτο βραβείο σε δραματικούς αγώνες στην 61η Ολυμπιάδα (536-534 π.Χ.) και συγκεκριμένα στις 23 Νοεμβρίου του 534 π.Χ., σύμφωνα με μία πηγή.

Ο Θέσπις καινοτόμησε κατά το ότι είχε την ιδέα να χρησιμοποιήσει τον πρώτο υποκριτή (ηθοποιό) στον διάλογο με τον χορό. Ανέβαζε τα έργα του έχοντας το πρόσωπό του χρισμένο με ψιμύθιο (μακιγιαρισμένο) και αργό­τερα επινόησε τη χρήση των προσωπείων, που τα κατασκεύαζε από ύφασμα. Έτσι, επειδή ο εξάρχων του χορού – που φορούσε προσωπείο, δηλαδή μάσκα – έκανε διάλογο με το χορό και αποκρινόταν (αρχ. ὑπεκρίνετο) στις ερωτήσεις του, ονομάστηκε υποκριτής, δηλαδή ηθοποιός.

Οι ανάγκες των παραστάσεών του απαιτούσαν έναν επίπεδο χώρο για το χορό κι έναν επικλινή για να κάθονται και να βλέπουν οι θεατές. Η σκηνή ήταν ένα παράπηγμα, στο οποίο άλλαζε ο υποκριτής μεταμφίεση.

Διαβάστε επίσης
Θάλεια Ματίκα: "Tο πλήρωσα ακριβά αλλά κοιμάμαι ήσυχη τα βράδια"

Παρουσίαζε έργα πάνω σε άρμα

Σύμφωνα με το sansimera.gr, o Θέσπις παρουσίαζε τα έργα του πάνω σ’ ένα άρμα, με το οποίο επισκεπτόταν τους δήμους της Αττικής. Την πληροφορία μάς τη δίνει ο Οράτιος, που την άντλησε από τον Παριανό Νεοπτόλεμο. Σύμφωνα όμως με νεώτερους μελετητές, η πληροφορία του ρωμαίου λυρικού ποιητή δεν είναι ακριβής, καθότι οφείλεται σε σύγχυση ανάμεσα στη διδασκαλία των δραμάτων και στα «εξ αμάξης» σκώμματα που λέγονταν κατά τις διονυσιακές γιορτές.

Ο Θέσπις παρουσίασε για πρώτη φορά τραγωδία στα Μεγάλα Διονύσια κατά την 61η Ολυμπιάδα (μεταξύ 536-532 π.Χ.).

Από τα δράματα του Θέσπιδος σώζονται μόνο λίγοι στίχοι. Ως τίτλοι έργων του αναφέρονται οι ακόλουθοι: «Άθλα Πελίου ή Φόρβας», «Ιερείς», «Ημίθεοι» και «Πενθεύς».