Αντώνης Λουδάρος: “Το μεσημέρι ήταν η κηδεία του πατέρα μου και μετά ανέβηκα στην σκηνή να παίξω”

Ο γνωστός ηθοποιός Αντώνης Λουδάρος μίλησε σήμερα (3/12) στην εκπομπή «Ακόμα δεν είδες τίποτα» και τον Αλέξη Μπαρτσώκα.

Mεταξύ άλλων ο Αντώνης Λουδάρος αποκάλυψε τα λόγια που του είπε ο πατέρας του όταν πέθανε η μητέρα του.

«Δεύτερη χρονιά “Άνδρες με τα όλα τους” και ετοιμάζουμε βαλίτσες για Θεσσαλονίκη. Δύσκολο είναι να πας στο σουπερμάρκετ, όχι να κάνεις στριπτίζ στην σκηνή. Είναι απελευθερωτικό. Δεν είναι κάτι που με απασχόλησε, το έχω εύκολο το να γδύνομαι, δε με νοιάζει. Το να τολμάς να βγεις στη σκηνή γυμνός χωρίς να έχεις σωματότυπο φέτες, είναι δήλωση για την εποχή που ζούμε», είπε αρχικά ο Αντώνης Λουδάρος.

Για την τηλεόραση, ο Αντώνης Λουδάρος είπε: «Τηλεοπτικά με βλέπετε σε επαναλήψεις τα καλοκαίρια. Θα ήθελα να κάνω τηλεόραση, την αγαπάω πολύ. Κάποια πράγματα που συζητήσαμε δεν έγιναν, κάποια που έγιναν και μου πρότειναν δεν ήταν η στιγμή να το κάνω. Με κάλεσαν να κάνω γύρισμα δύο ημέρες ως γκεστ σε μια σειρά αλλά εγώ θέλω να κάνω τηλεόραση, είμαι μεγάλος για να κάνω περάσματα σαν να πρωτοεμφανίζομαι.

Δεν έχω χάσει δουλειά λόγω του σωματότυπού μου, αντιθέτως ενέπνευσε κόσμο για να δημιουργήσουν έναν ρόλο. Με τον Θοδωρή Αθερίδη κάναμε το “Μια μέλισσα τον Αύγουστο” και βασιστήκαμε στον σωματότυπο για να φτιαχτεί».

Για το political correct, ο Αντώνης Λουδάρος απάντησε: «Με το political correct προσπαθούμε να βρούμε τα πατήματά μας αλλά γίνονται και υπερβολές. Είναι λογικό, γιατί προσπαθώντας να δούμε προς τα πού θα πάμε, μπορούν να συμβούν και υπερβολές. Το μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνικού κινηματογράφου δεν είναι πλέον political correct. Αμήχανα νιώθουμε όλοι απέναντι σε αυτό, είναι σαν να διαγράφουμε μια ολόκληρη ζωή. Πρέπει να σεβόμαστε. Μου φαίνεται αστείο που η Άλκηστις Πρωτοψάλτη αφαίρεσε τη λέξη “χοντρή” από το τραγούδι “Άδωνις” γιατί δεν είναι εκεί η ουσία».

Κλείνοντας, ο Αντώνης Λουδάρος είπε: «Έχω κληθεί να ανεβώ στην σκηνή και να παίξω, ενώ το μεσημέρι έκανα την κηδεία του πατέρα μου. Όταν πέθανε η μητέρα μου, ο πατέρας μου είπε “δεν ξέρω να σε μεγαλώσω, να πας σε κάποιον που ξέρει”. Στην αρχή είχα θυμώσει πολύ μαζί του, αλλά αρκετά χρόνια μετά τον κατάλαβα και τον συγχώρεσα».